Párkányi  
Quartet

In 1976 werd door István Párkányi, Heinz Oberdorfer en Ferdinand Erblich samen met de cellist Stefan Metz het Orlando Kwartet opgericht. Na internationale prijzen en een grote carrière door de hele wereld besloot István Párkányi in 1984 zijn eigen weg te gaan, maar in 1998 zijn de drie oorspronkelijke leden samen met een nieuwe cellist, Michael Müller, weer bij elkaar gekomen om hun oude passie nieuw leven in te blazen, nu onder de naam Párkányi Kwartet.  
Alle vier de musici hebben een sterke band met de Centraal-Europese muziektraditie door hun achtergrond en de samenwerking met grootmeesters als b.v. Sandor Vegh. Inmiddels heeft het nieuwe ensemble weer een vaste plaats op de binnen- en buitenlandse podia veroverd. Talrijke engagementen hebben het Párkányi Kwartet naar o.a. Frankrijk, Duitsland, Zwitserland, Spanje, Japan, Canada en de VS gebracht, en het werd uitgenodigd door het Edinburgh Festival.
De cd-opnamen, tegenwoordig op het Praga Digitals label van Harmonia Mundi, zijn door het publiek en de internationale vakpers met de grootste lof ontvangen. Sinds 2000 is het Párkányi Kwartet als Quartet in Residence verbonden aan het Conservatorium van Amsterdam.

István Párkányi

István Párkányi is van Hongaarse afkomst en werd geboren in Leipzig. Hij begon met zeven jaar viool te spelen, studeerde aan het Béla-Bartók-Konservatorium in Budapest en won de eerste prijs voor strijkkwartet bij het Internationale Leo Weiner muziekconcours. In 1970 zette hij zijn studie voort bij Max Rostal in Keulen en werd hij concertmeester van het Beethovenhalle Orchester in Bonn en later van het Kölner Kammerorchester.
In 1975 werd hij eerste concertmeester van het Radio Kamerorkest en in 1976 richtte hij mede het Orlando Kwartet op, waar hij een belangrijke bijdrage leverde aan de glanzende carrière van dit ensemble. Van 1984 tot 2002 bezette hij de eerste concertmeesterstoel bij het Nederlands Kamerorkest. Daarnaast trad hij regelmatig op als solist en dirigent.
Hij is als hoofdvakdocent verbonden aan het Conservatorium van Amsterdam.
István Párkányi bespeelt een viool van Nicola Gagliano (Napels 1750 ).

Heinz Oberdorfer

 Geboren vlak bij München, begon eveneens op zevenjarige leeftijd met vioollessen. Hij studeerde vervolgens aan het Richard Strauss Konservatorium in München en later aan de Academie voor Muziek in Wenen. Hier legde hij het
fundament voor zijn latere kamermuziekcarrière, toen hij samen met Rainer Küchl, Ferdinand Erblich en Heinrich Schiff het Academie Quartett vormde. In 1972 begon hij zijn orkestloopbaan als tweede concertmeester van de Nürnberger Philharmoniker, later werd hij eerste concertmeester van het Saarländische Staatsorchester Saarbrücken, waar hij ook primarius was van een eigen strijkkwartet. In 1976 verhuisde hij naar Nederland om het Orlando Kwartet mede op te richten. Hij was als aanvoerder aan het Residentie Orkest en als concertmeester aan de radio-orkesten verbonden en hij oefent deze functie nu uit bij het Nederlands Kamerorkest. Sinds 1985 is hij ook als hoofdvakdocent verbonden aan de Hogeschool voor de Kunsten ArtEz te Arnhem.
Heinz Oberdorfer bespeelt een viool van Januarius Gagliano (Napels 1746).

Ferdinand Erblich
Afkomstig uit Wenen, groeide op temidden van de rijke muziektraditie van deze stad. Hij begon zijn studies als violist aan de Academie voor Muziek bij Josef Sivo.
Later besloot hij over te stappen naar de altviool en werd leerling van o.a. Hatto Beyerle, de altist van het Alban Berg Quartet.
Ook Peter Schidloff, altviolist van het vermaarde Amadeus Kwartet, was een van zijn belangrijke leermeesters. In 1971 werd Erblich soloaltist bij het Rundfunkorchester München, later bij het Gürzenichorchester Keulen. Hier ontmoette hij “bij toeval” István Párkányi, wat uiteindelijk leidde tot de formatie van het Orlando Kwartet.
Als hoofdvakdocent is hij verbonden aan het Koninklijk Conservatorium Den Haag. Hiernaast is hij veel gevraagd als kamermusicus in diverse ensembles.
Ferdinand Erblich bespeelt een altviool van Alessandro D’Espine (Turin 1840)

Michael Müller

Werd in Günzburg aan de Donau geboren met een vader uit Transsylvanië en een Oostenrijkse moeder. Hij studeerde cello aan de Musikhochschule in München en de Academie voor de Kunsten in Berlijn. Hierna nam hij deel aan masterclasses bij Boris Pergamensjikof, David Geringas en Heinrich Schiff.
Hij genoot zijn opleiding in de kamermuziek bij Walter Levine van het Lasalle Kwartet, bij het Amadeus Kwartet in Keulen en, net als de overige kwartetleden, bij Sándor Vegh in Salzburg. In 1977 richtte hij een strijkkwartet op en won daarmee de eerste prijs op het nationaal concours Jugend musiziert in Duitsland. In 1987 werd hij solocellist van de Deutsche Kammerphilharmonie te Frankfurt. Sinds 1995 is hij solocellist van het Radio Kamerorkest in Hilversum. Hij treedt regelmatig op als solist en kamermusicus in heel Europa en neemt deel aan vele vermaarde internationale festivals zoals de Berliner Festwochen en de Salzburger Festspiele.
Michael Müller bespeelt een cello van Januarius Gagliano (Napels 1734), hem ter beschikking gesteld door het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds.